Międzynarodowy plener fotograficzny w Zawoi

Na zaproszenie Babiogórskiego Centrum Kultury polscy oraz czescy artyści fotograficy zagoszczą pod Babią Górą i przez kilka dni będą tworzyć w różnych technikach prace odnoszące się do tematu "Odpad, utylizacja, oddech".

Kuratorem pleneru jest Jakub Byrczek, fotograf, którego prace kojarzone  są najczęściej z nurtem tzw. fotografii elementarnej. Obok takich  autorów jak Wojciech Zawadzki i Andrzej Lech, Jakub Byrczek należy do tych twórców, którzy najdobitniej podkreślają trwałe wartości istniejące  w podstawowym typie obrazu fotograficznego. Fotografia taka sprzyja autorefleksji, ale jednocześnie daje silny impuls do szukania porozumienia z autorami podobnych obserwacji. Stąd działalność Jakuba Byrczka stale wiązała się z pewnym środowiskiem twórczym i programowymi  pokazami, które były ważnymi faktami w historii polskiej fotografii ostatniego okresu.

Prace, które powstaną w ramach pleneru oglądać będzie można w nowym budynku  biblioteki i centrum kultury w Zawoi, którego otwarcie planowane jest na wrzesień 2021 roku.

W ramach przedsięwzięcia planowanejest także otwarte spotkanie z artystami w piątek 25 czerwca, o godzinie 17.00 w Galerii na Ucieche w Zawoi Wilcznej. Serdecznie na nie zapraszamy wszystkich uważnych obserwatorów świata.

ARTYŚCI

JAKUB BYRCZEK

Jako fotograf, Jakub Byrczek stał się znany z działalności artystycznej w połowie lat 80. dwudziestego wieku. Jego prace kojarzone były najczęściej z nurtem tzw. fotografii elementarnej, który w tym okresie był bardzo interesującą propozycją, wymykającą się schematycznemu przeciwstawianiu estetyki neoawangardy i postmodernizmu. Obok takich autorów jak Wojciech Zawadzki i Andrzej Lech, Jakub Byrczek należał do tych twórców, którzy najdobitniej podkreślali trwałe wartości istniejące w podstawowym typie obrazu fotograficznego, który wiąże się z samymi początkami fotografii Umożliwia on szczególny stan porozumienia pomiędzy naturą a obserwatorem/twórcą obrazu/.

Fotografia taka sprzyja autorefleksji, ale jednocześnie daje silny impuls do szukania porozumienia z autorami podobnych obserwacji. Stąd działalność Jakuba Byrczka stale wiązała się z pewnym środowiskiem twórczym i programowymi pokazami, które były ważnymi faktami w historii polskiej fotografii ostatniego okresu.

Po indywidualnej wystawie "Przedfakty" /1983/, która odbijała jeszcze pewne związki z analitycznymi i systemowymi procedurami neoawangardy lat 70. ubiegłego wieku Jakub Byrczek wyraźnie zaistniał w nowych trendach fotografii poprzez udział w ważnych grupowych manifestacjach, takich jak: "Karkonosze" /1984/, "Fotografia elementarna"/1986/ czy "Elementarność fotografii" /1989/*. Jego pozycja została potwierdzona poprzez udział w dwóch głównych przeglądowych wystawach tamtego okresu: "Polska fotografia artystyczna 1945-1985" /Warszawa-Wrocław, 1985-1986/ i "Polska fotografia intermedialna lat osiemdziesiątych" /Poznań, 1988/.

W następnych latach Jakub Byrczek umocnił swoją pozycję na obszarze fotografii. Brał udział w najbardziej liczących się wystawach zbiorowych, które miały też charakter propozycji programowych, takich jak: "Konstelacja" /Łódź 1993, Niemcy 1995/, czy "Bliżej fotografii" /1996-1998/, określając się jako twórca bardzo konsekwentny drążący zagadnienie fotograficznego widzenia, przede wszystkim poprzez problem istnienia człowieka w naturze. Własne poglądy na fotografię wyraził najdobitniej poprzez zorganizowanie w latach 1989-1998 czterech zbiorowych wystaw pt. "Kontakty", obejmujących za każdym razem prace kilkunastu zaproszonych twórców, dla których posługiwanie się wielkoformatowymi kamerami oraz stykowymi odbitkami z negatywów jest jednocześnie deklaracją postawy ideowej, postulatem szczerości, bezpośredniości i wrażliwości na istotę procesów zachodzących w świecie. Ten typ fotografii – będący w opozycji do nadmiaru postmodernistycznej ekspresji jak i do nieograniczonych przekształceń związanych z możliwościami elektronicznego zapisu obrazu w latach 90. wyznaczył jeden z biegunów przejawiania się twórczości fotograficznej. Jakub Byrczek utożsamiany jest z tego rodzaju wyborami i należy do liderów tej opcji artystycznej, dosyć licznej zarówno w Polsce jak i za granicą. W 1993 roku założył fotograficzną, galerię "Pusta" w Górnośląskim Centrum Kultury w Katowicach, którą kieruje do chwili obecnej, a Jego autorski program tej galerii w dużym stopniu odzwierciedla zaangażowanie w nurt fotografii "elementarnej", ale wystawiają tam też twórcy posługujący się fotografią w inny sposób /poprzez instalacje, fotomontaże, działalność intermedialną/. Jakub Byrczek potwierdza w ten sposób pogląd, że aktualnie niezbędna jest zarówno świadomość ogólnych i zróżnicowanych trendów w sztuce, jak i obrona własnej tożsamości poprzez głęboko umotywowany wybór. Galeria "Pasta" w latach 90. dwudziestego wieku należy do najważniejszych galerii w Polsce spośród zajmujących się fotomediami. Ważne są kontakty Jakuba Byrczka z fotografami czeskimi, których prace często pokazuje na organizowanych przez siebie wystawach.

Dydaktyczna działalność Jakuba Byrczka – wyrażająca się poprzez pracę na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego oraz wystąpienia na Wszechnicach Fotograficznych i sympozjach – łączy się logicznie z jego działalnością organizatorską i twórczą. Dzięki angażowaniu się w różne przejawy życia fotograficznego jest osobą kompetentną i potrafiącą przekazywać wiedzę tak techniczną jak i dotyczącą ideowej strony fotografii.

BARBARA GÓRNIAK

Absolwentka   Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz  Wyższego  Studium Fotografii AFA we Wrocławiu. Członek ZPAF oraz nieformalnej Grupy 999. Mieszka       i pracuje we Wrocławiu. Współorganizuje i koordynuje działania na rzecz rozwoju fotografii, m.in. plenery fotograficzne pn. „Wobec miejsca i czasu….”. Zajmuje się fotografią dokumentalną, przyrodniczą,  subiektywną, inscenizowaną.  Fotografie jej autorstwa publikowane są w albumach, katalogach, czasopismach, na stronach internetowych. Prace w zbiorach Muzeum Sportu i Turystyki oraz kolekcjach prywatnych. Cykle fotograficzne: Zamki Dolnośląskie (2001), Rzeczywistość symboliczna (2005), Złudzenia (2008), Obecność (2009), Sztuka przetrwania (2010), Drzewo życia (2010), Znaki czasu (2010), Powrót Daisy (2012), Kształt teraźniejszości (2012), Dusze błądzące –Zamek Czocha (2013), Egzystencja (2013), Kościoły Pokoju na Dolnym Śląsku (2013), Nokturny wrocławskie (2014), Zakamarki historii - Zamek Międzylesie (2016),  Pustynia (2017), Dokąd? (2018), Piętno pamięci (2019), Praga pod strzechy-Przenikanie miasta (2019), Rok 2020…przestrzeń totalitarna (2020), wystawiane były na ekspozycjach indywidualnych i zbiorowych  w kraju i za granicą.

www.barbaragorniak.pl

KONRAD KAROL POLESCH 

Polski fotografik, wykładowca akademicki. W latach 1958–1963 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od roku 1962 zajmuje się fotografią, podróżując po wielu krajach m.in.: Austrii, Finlandii, Francji, Niemczech, Szwajcarii, Włoszech, Szwecji. W USA przebywał dwukrotnie jako stypendysta, w 1979 r. Fundacji Kościuszkowskiej, a w 1988 r. Departamentu Stanu. W latach 1971–1997 prowadził zajęcia dydaktyczne z fotografii dla studentów Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Artysta preferuje portret i pejzaż. Specjalizuje się w fotografowaniu dzieł sztuki. Jest autorem zdjęć do albumów z serii „Muzea Świata”, oraz dwóch monograficznych, autorskich albumów o Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie. W latach 1987-1990 dokumentował działania teatru Cricot 2 Tadeusza Kantora. Od 1985 r. wykonuje zdjęcia w technice gumowej, co zaowocowało licznymi wystawami w kraju i zagranicą. Od 1991 roku jest członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Piktoralistów z siedzibą w Brukseli.

Jest autorem ponad 40 wystaw indywidualnych, prezentowanych w licznych miastach w Polsce, oraz za granicą m.in. w USA, Kanadzie, Francji, Austrii, Belgii, Szwajcarii, Izraelu i Czechosłowacji. Jego prace znajdują się w zbiorach International Center of Photography i Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie, Musee d'Art et d'Histoire we Fryburgu w Szwajcarii, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Łodzi, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum UJ i Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, oraz licznych prywatnych kolekcjach w kraju i zagranicą.

Pollesch współpracuje z licznymi czasopismami w kraju i zagranicą, publikując zdjęcia o tematyce kulturalnej oraz portrety. Przez pewien okres związany był z TV Kraków, biorąc udział w programach o tematyce fotograficznej.

PETR ZINKE

Urodzony w 1966 roku w Náchodzie. Studiował na Wydziale Fotografii na FAMU w Pradze, ukończony w 1998 roku. Pedagog zewnętrzny na Wydziale Fotografii FAMU w latach 1999-2002. Obecnie pracuje jako fotograf w Instytucie Historii Sztuki ASCR. W swojej twórczości skupił się na fotografii artystycznej, pracy z motywami krajobrazowymi. Powstają martwe natury wykonane z naturalnych materiałów. Od 2002 roku szeroko wykorzystuje techniki kopiowania kontaktowego. Współpracuje przy projektach łączących fotografię i muzykę.
 

JAROSLAV BENESH

Czeski fotograf, założyciel grupy Jeský Dřevák. Jaroslav Benesh od dzieciństwa zajmuje się różnymi formami sztuki. 

Choć tematami fotografii Benesza są zazwyczaj budynki lub detale architektoniczne, nie można go uznać za fotografa architektury. O swojej pracy mówi: „Dla mnie fotografia nie oznacza przedstawiania rzeczywistości. To irracjonalne pochłanianie siebie, moich problemów, uczuć i marzeń.  Głównym tematem  zdjeć Jaroslava Benesha jest „życie razem, tworzone przez ludzi i z architekturą”. Pozwala, by architektura genius loci oddziaływała na niego, jego fotografie są „całkowicie subiektywne, emocjonalne i wolne od wszelkich kalkulacji”.