Makowska pielgrzymka samolotowa do Rzymu w Roku Świętym, Jubileuszowym 2025

Pielgrzymka miała miejsce w dniach od 27 września do 1 października 2025 roku. Odbyła się w Roku Świętym, Jubileuszowym 2025, który przebiega pod hasłem „Pielgrzymi Nadziei”. Podkreślić trzeba, iż Sanktuarium Matki Bożej Makowskiej Opiekunki i Królowej Rodzin jest jednym z kościołów jubileuszowych, w którym można uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.  Rok Jubileuszowy rozpoczął się 24 grudnia 2024 roku otwarciem i przejściem przez papieża Franciszka przez Drzwi Święte Bazyliki Watykańskiej. Pielgrzymka była przede wszystkim okazją do uczynienia tego samego symbolu przez jej uczestników oraz modlitwy w czterech bazylikach papieskich tj.  św. Piotra na Watykanie, św. Jana na Lateranie, Matki Bożej Większej i św. Pawła za Murami. Rok  Święty zakończy się 6 stycznia 2026 roku w uroczystość Objawienia Pańskiego.

Wylot z portu lotniczego im. Jana Pawła II w Krakowie-Balicach nastąpił o godzinie 6:55. Wylądowaliśmy na lotnisku Rzym – Ciampino  o godzinie 8:35.

Po przylocie udaliśmy się do Sanktuarium Matki Bożej Miłości Bożej w Castel di Leva, niedaleko  Rzymu. Budowa jego zaczęła się od cudownego fresku Matki Bożej z Dzieciątkiem i Duchem Świętym, który znajdował się na wieży fortecy Castel di Leva. Po uratowaniu pielgrzyma przez wstawiennictwo Matki Bożej na ruinach fortecy wybudowano świątynię w XVIII stuleciu. Sanktuarium jest znamiennym miejscem kultu Maryi i Ducha Świętego, a lud rzymski uważa Matkę Bożą Miłości za swoją patronkę, która cudownie wstawiła się za miastem w czasie II wojny światowej. Tutaj odbywają się również nocne pielgrzymki, gdzie oddawane są cześć i hołd Matce Bożej. Następnie  nawiedziliśmy Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Mentorelli, które jest jednym z najstarszych miejsc kultu maryjnego w Europie. Usytuowane w Górach Prenestyńskich na wysokości 1020 m n. p. m., w odległości około 65 km na wschód od Rzymu. Należy zaznaczyć, że kościół oraz klasztor osadzone są na skale, na wschodnim stoku góry Guadagnolo – 1218 m n. p. m. Sanktuarium było ulubionym miejscem pielgrzymowania Karola Wojtyły, późniejszego Ojca Świętego Jana Pawła II, naszego ukochanego rodaka z Wadowic. Modlił się tam również na krótko przed rozpoczęciem konklawe, a później już jako papież przybył do Sanktuarium w trzynastym dniu swojego pontyfikatu 29 października 1978 roku, gdzie wiele mówił o roli modlitwy w życiu każdego katolika. Miejsce to odwiedzali także jego następcy papieże: Benedykt XVI i Leon 14. Z Sanktuarium związana jest historia nawrócenia św. Eustachego w II stuleciu, który wraz z całą rodziną poniósł śmierć męczeńską za wiarę w Chrystusa. W IV wieku cesarz Konstantyn kazał wybudować na skale świątynię poświęconą Męczennikowi. Końcem VI wieku Sanktuarium powierzono benedyktyńskim mnichom, które opuścili pod koniec XIV stulecia. Od XII wieku w Sanktuarium cześć odbiera figura Matki Bożej słynąca łaskami, ukoronowana przez Kapitułę Watykańską w 1901 roku. W XVII wieku ojciec Atanazy Kircher (1602 - 1680), niemiecki teolog, jezuita  przebudował obiekt oraz doprowadził do ponownego jego ożywienia, po tym jak opuścili go mnisi. Jeszcze większy kult tego miejsca zawdzięczamy Zgromadzeniu Zmartwychwstańców po przekazaniu go im na wieczystą własność przez papieża Piusa IX 3 kwietnia 1857 roku.

W tym dniu udaliśmy się m. in.: do Bazyliki Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej), położonej na wzgórzu Ekskwilin, stanowiącej jedną z czterech rzymskich bazylik patriarchalnych, w której są  przechowywane relikwie żłóbka pańskiego, sprowadzone do Rzymu przez cesarzową św. Helenę. Oglądając relikwie śpiewaliśmy kolędę. Bazylikę rozpoczęto budować w 432 roku na zlecenie Papieża Sykstusa III, a zakończono po licznych przebudowach w 1743 roku. Dobrze zachowana jest tu architektura rzymska, romańska (wieża) oraz barokowa. Szczególne wrażenie zrobiły mozaiki z V wieku, pokrywające ściany nawy głównej i łuk tęczowy przedstawiające sceny Starego i Nowego Testamentu. W kaplicy Sykstusa V na jednej z płaskorzeźb widnieje król Polski Zygmunt III, zaś w kaplicy Pawła V jeden z fresków wypełnia św. Kinga, żona polskiego księcia Bolesława Wstydliwego. W południe na placu św. Piotra uczestniczyliśmy w błogosławieństwie, którego udzielił papież Leon XIV, a następnie pozdrawiał wiernych z papa-mobile. Później zobaczyliśmy słynną Fontannę Czterech Rzek z 4 kontynentów tj.: Nil, Dunaj, Rio de la Plata i Ganges, którą wybudowano w latach 1650 – 1654, na zlecenie papieża Innocentego X przez Gianlorenzo Berniego; Fontannę di Trevi – symbol kunsztu barokowego, tu wrzuciliśmy monety, aby marzenia się spełniły i na szczęście, też by wrócić tam jeszcze w przyszłości: Plac Hiszpański z najdłuższymi w Europie schodami ze 137 stopniami, gdzie architektura barokowa kapitalnie komponuje się ze sklepieniami luksusowymi: Wzgórze Kapitolińskie, położone na północny zachód od Palatynu i Forum Romanum. Nazwa wzgórza o dwóch wierzchołkach wywodzi się tradycyjnie od czaszki ludzkiej, odkrytej  przy kadzeniu fundamentów pod główną świątynię. Liczy 44,7 m n. p. m.

Zwiedzanie Muzeów Watykańskich, które założono w 1757 roku, a początki zbierania kolekcji sięgają 1506 roku i związane są z dziełami gromadzonymi przez Sykstusa IV i Juliusza II, a następnie przez Piusa VI, Klemensa XIV, Grzegorza XVI, Piusa XI, Piusa VII. W kolekcji liczącej ponad 70 tysięcy eksponatów umieszczone są obrazy przede wszystkim: Leonarda Da Vinci, Rafaela Santi, Giotto di Bondone, Michelangelo Merisi da Caravaggio, Giovanniego Bellini, Guido Reni, Domenichino i innych, bezcenne zbiory map i arrasów oraz freski Michała Anioła zdobiące Kaplicę Sykstyńską. W Sali Sobieskiego eksponowany jest obraz Jana Matejki przedstawiający Jana Sobieskiego pod Wiedniem.

Następnie podziwialiśmy przepiękne Ogrody Watykańskie założone przez papieża Mikołaja III w 1279 roku. Zajmują one powierzchnię 23 hektarów. To wspaniała oaza zieleni, natury, kwiatów szczególnie róż, trawników, krzewów, drzew przede wszystkim klombów, pełna architektury, sztuki, duchowości, ciszy, spokoju, harmonii. W ogrodach znajdują się fortyfikacje średniowieczne, architektura renesansowa, barokowa, liczne parki, kaplice, groty, fontanny, posągi, rzeźby, ławeczki, słowem cud natury oraz sztuki.

Potem udaliśmy się do Bazyliki św. Piotra będącej najważniejszym kościołem chrześcijańskim na świecie, położonym na Wzgórzu Watykańskim. Wybudowana została w latach 1506 – 1626 na miejscu starej bazyliki wczesnochrześcijańskiej fundacji cesarza Konstantyna Wielkiego. Według tradycji stoi ona na miejscu pochówku św. Piotra, uznawanego przez katolików za pierwszego papieża. Jego grób usytuowany jest pod ołtarzem głównym. To nekropolia wielu papieży, w tym Jana Pawła II. Stanowi kunsztowne dzieło renesansowej i barokowej architektury. Zobaczyliśmy m. in.: słynną „Pietę” autorstwa Michała Anioła; Kaplicę św. Sebastiana z grobem św. Jana Pawła II, gdzie odprawiona została Msza święta przez naszego proboszcza Tadeusza Różałowskiego, ołtarz główny kaplicy został wykonany z brązu przez Giana Lorenzo Berniniego; Groty Watykańskie z grobem św. Piotra i wielu papieży. Później przeszliśmy przez kapitalny plac św. Piotra podziwiając znakomitą kolumnadę Berniego, Spiżową Bramę jedną z trzech bram, przez którą można dostać się na teren państwa watykańskiego oraz słynne okno Pałacu Papieskiego. W uroczystej procesji z Krzyżem i modlitwami przeszliśmy przez Drzwi Święte. Krzyż niosło wielu makowskich pielgrzymów.

Nawiedziliśmy Bazylikę św. Jana na Lateranie, której budowę rozpoczęto w 314, a zakończono w 911 roku. Później wielokrotnie była odbudowywana po pożarach, przebudowywana oraz rozbudowywana. W 1646 roku nadano jej dzisiejszy wygląd, a w 1733 roku ukończono fasadę głównego wejścia w stylu klasycystycznym, zaś w latach 80. XIX stulecia powiększono prezbiterium. W ołtarzu głównym przechowywane są bardzo cenne relikwie chrześcijaństwa tj. głowy świętych Piotra i Pawła. Obok bazyliki podziwialiśmy kaplicę ze Świętymi Schodami, po których według tradycji szedł Jezus Chrystus przed oblicze Piłata. Każdy z uczestników pielgrzymki miał możliwość iść przez nie na kolanach. Potem napawaliśmy wzrok, serca zabytkami starożytności i baroku takimi jak: Koloseum – amfiteatrem wzniesionym w latach 70 – 72  do 80  n. e. przez cesarzy Wespazjana i Tytusa z dynastii Flawiuszów, eliptyczna budowla czterokondygnacyjna charakteryzuje się porządkami toskańskim, jońskim, korynckim, natomiast najwyższą zaopatrzono jedynie małymi oknami, tu odbywały się walki gladiatorów, naumachie, czyli widowiska przedstawiające bitwy morskie oraz polowania na dzikie zwierzęta tzw. venationess, tradycja podaje, że w Koloseum mordowano chrześcijan, co upamiętniono krzyżem wewnątrz budowli; Forum Romanum – najstarszym placem miejskim w Rzymie otoczonym sześcioma z siedmiu wzgórz, powstał w latach 20. VIII wieku p. n. e.; Panteonem – najstarszą budowlą Starożytnego Rzymu, miejscem w czasach antycznych poświęconym wszystkim bogom, dzisiaj Najświętszej Maryi Pannie od Męczenników, okrągłą świątynią na Placu Marsowym ufundowaną przez cesarza Hadriana w 126 roku , na miejscu wcześniejszej z 27 roku p. n. e. , zniszczonej w czasie pożaru w 64 roku n. e. z zachwycającą kopułą i oculusem, czyli otworem znajdującym się w szczytowej części sklepienia w kopule budowli; Placem Navona – miejscem męczeńskiej śmierci św. Agnieszki z poświęconym jej kościołem oraz na Kapitolu konny pomnik, wykonany w roku 175 n. e., z brązu, pokrytego częściowo złotem, przedstawiający Marka Aureliusza (121 – 180) pisarza, filozofa, cesarza rzymskiego od 7 marca 161, aż do śmierci tj. 17 marca 180 roku.

Odwiedziliśmy Bazylikę św. Pawła za Murami, którą zbudowali przy Via Ostiense cesarz Teodozjusz I oraz jego synowie Arkadiusz i Walentynian II w latach 386 – 440. Składająca się z pięciu naw budowla poprzedzona została atrium, czyli niezadaszonym pomieszczeniem wewnętrznym. Postawiono ją na miejscu, gdzie wcześniej Lucyna Rzymska, święta Kościoła katolickiego, pochodząca z pierwszych wieków chrześcijaństwa, pochowała ciało św. Pawła, ściętego mieczem około 3 km od tego miejsca w Tre Fontane (Trzy Fontanny) około 67 roku n. e. w czasach prześladowań chrześcijan przez cesarza Nerona (37 – 68), cesarza rzymskiego od 13 października 57 roku do 9 czerwca 68 roku, czyli aż do śmierci. Tradycja podaje, że trzy źródła wytrysnęły w miejscach, gdzie upadła jego głowa, symbolizujące przyszłe owoce jego życia, a także męczeńskiej śmierci. W Bazylice pod gotyckim baldachimem ołtarza papieskiego usytuowany jest grób św. Pawła, nad którym wybudowano początkowo małą kapliczkę. Przetrwała ona do czasu zbudowania bazyliki. 15 lipca 1823 roku podczas prac dekarskich zaprószono ogień, w wyniku czego pożar zniszczył prawie całą bazylikę. Podjęto odbudowę, a zakończenie prac nastąpiło w 1854 roku. Drzwi po prawej stronie nazwane są Świętą Bramą, które otwiera się z okazji jubileuszu roku świętego. Przez te właśnie drzwi przeszliśmy z modlitwą  na ustach. Wykonane zostały w Konstantynopolu w 1070 roku. Zniszczone były w czasie pożaru, a zrekonstruowane w 1967 roku. Wokół naw, a także transeptu umieszczone są portrety wszystkich papieży począwszy od  św. Piotra. Na wykonanie czeka jeszcze portret Leona XIV. Według legendy, kiedy na wszystkich wolnych miejscach będą medaliony z wizerunkami papieży, wtedy nastąpi koniec świata.

Po południu spacerowaliśmy na molo, położonym nad Morzem Tyrreńskim w Lidio di Ostia, będącym historycznie portem Rzymu usytuowanym u ujścia Tybru do Morza Tyrreńskiego. Nazwa „Ostia” w znaczeniu ujście odnosi się do jej umiejscowienia nad Tybrem. Zachowane są tam ruiny antyczne, które są jednymi z najstarszych we Włoszech.

Należy podkreślić, iż w każdym dniu miała miejsce Msza Święta, pod przewodnictwem księdza proboszcza, kanonika, dziekana Tadeusza Różałowskiego, który podczas wygłoszonych homilii, dziękował wszystkim za podjęcie się trudu pielgrzymowania w Roku Świętym, gdyż kolejny jubileusz nastąpi dopiero za 25 lat, nie wszyscy go doczekamy, to wielkie szczęście być tutaj, modlić się, przechodzić przez Drzwi Święte bazylik, to świadectwo naszej wiary, „nie może w tych świętych miejscach zabraknąć pielgrzymów z Makowa Podhalańskiego”,  modlił się za młodzież, aby nie odchodziła od Kościoła, wskazywał na osiągnięcia naszego Ojca Świętego Jana Pawła II dla Makowa Podhalańskiego, Polski, świata, mówił „Włosi kochają papieża, a zastanówmy się, co my obecnie robimy z papieżem Polakiem”, prosił, aby ta pielgrzymka była przyczyną do stania się lepszym człowiekiem, do wzrostu wiary oraz Zbawienia poprzez opiekę i wstawiennictwo Matki Bożej. Podczas Eucharystii modliliśmy się m. in.: za pielgrzymów i nasze rodziny o Błogosławieństwo Boże, zdrowie, za młodzież, kapłanów, o pokój w Polsce i na świecie, zakończenie konfliktów, za chorych, cierpiących, zmarłych i we własnych intencjach. 

Wszystko było świetnie zorganizowane przez Biuro Podróży Orlando Travel. Uczestnicy pielgrzymki otrzymali pamiątkowe certyfikaty i dyplomy uczestnictwa w niej w  Roku Świętym 2025. Wspaniałą organizacją i opieką duchową nad pielgrzymami wykazał się ks. proboszcz Tadeusz Różałowski i Pani Teresa, nasza znakomita przewodniczka, która przekazała nam bogatą wiedzę. Wszystkim składamy serdeczne podziękowania.

Wylot z Rzymu do Polski nastąpił o godzinie 18:10. Do Krakowa szczęśliwie przylecieliśmy o 20:00.

Pielgrzymka dostarczyła nam wiele wrażeń, satysfakcji oraz radości. To był piękny czas wspólnej modlitwy, refleksji, zadumy, rozważań, nawiedzenia czterech bazylik papieskich w Roku Jubileuszowym, Świętym 2025, zwiedzania cennych zabytków Rzymu, rozkoszowanie się śliczną naturą w ogrodach watykańskich, integrowania się, rozmów, wymiany opinii na różne tematy oraz smakowania włoskich lodów, kawy, a także specjałów kulinarnych. Z pewnością pielgrzymka pozostanie w naszej pamięci, jak również w sercu, jako ważne przeżycie i doświadczenie duchowe. Niech wydaje bogate owoce wiary, miłości oraz nadziei.

Kazimierz Surzyn