Ks. Zdzisław Sochacki kanonikiem honorowym Kapituły Bazyliki Katedralnej Notre-Dame

Ogromny zaszczyt spotkał proboszcza Katedry na Wawelu ks. Zdzisława Sochackiego. Został kanonikiem honorowym Kapituły Bazyliki Katedralnej Notre-Dame w Chartres we Francji.

Akt nominacyjny został mu wręczony kilka dni temu (28 lutego) w czasie mszy świętej sprawowanej pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza w wawelskiej katedrze. W nabożeństwie uczestniczyli m.in. przedstawiciel Kapituły Katedralnej w Chartres, ks. kan. Dominique Aubert, kustosz sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Gallardon, oraz Piotr Sokół, świecki konsekrowany, apostoł Miłosierdzia Bożego.

Po odebraniu godności kanonickiej ks. Zdzisław Sochacki przypomniał, że spotkania między dwiema kapitułami odbywają się od wielu lat. – Są to spotkania modlitewne, ale także spotkania współpracy i wielkiej życzliwości między Kościołami we Francji i w Polsce – podkreślił i przypomniał, że wg tradycji św. Stanisław został wysłany przez rodziców do szkoły w Chartres, gdzie zdobywał wiedzę i doświadczenie, by kierować Kościołem w Krakowie. Związki z Francją mieli również biskup Maurus oraz św. Jadwiga Królowa, pochodząca z francuskiego rodu Andegawenów. – Cieszę się, że te związki historyczne podtrzymywane są do dzisiejszych czasów – zapewnił ks. Zdzisław Sochacki.

Obecna gotycka katedra powstała na ruinach katedry romańskiej, która spłonęła w 1194 roku. Jej fundamenty stanowią grube mury, wpuszczone w ziemię na głębokość 8 metrów, dzięki czemu cała budowla jest bardzo stabilna i ma absolutnie równą podstawę. Chór tak jak w katedrze w Paryżu jest pięcionawowy, ale ukształtowanie wieńca kaplic przypomina kościół w Saint Denis. Powodem budowy tak wielkiej świątyni była relikwia w postaci szaty przypisywanej Dziewicy Maryi, która została podarowana kościołowi przez Karola Łysego, którą wcześniej otrzymał Karol Wielki od cesarza bizantyjskiego.

W katedrze znajduje się 160 kolorowych witraży, zajmują one łączną powierzchnię ponad 2600 m2, wśród nich znaleźć można sławną Błękitną Różę lub Najświętszą Marię Pannę Pięknego Szkła. Kolorowe kawałki szkła łączono ze sobą ołowianymi spojeniami i żelaznymi prętami.
Wnętrze katedry podzielone jest na trzy nawy. Całkowita długość to 130 metrów, wysokość 37 metrów i szerokość 16,4 metrów. W środku znajduje się również największy w Europie labirynt – położony w sercu katedry. Poza funkcją dekoratywną umożliwiał on człowiekowi średniowiecza odbycie na kolanach wędrówki, rozumianej jako pielgrzymka do Ziemi Świętej, odprawianej najczęściej w akcie pokuty za grzechy. Białą płytkę z charakterystycznym metalowym guzikiem umieszczoną w prawej (południowej) nawie bocznej, w dzień przesilenia letniego, 21 czerwca, pomiędzy godziną 12:45 i 12:55 oświetlają promienie słońca.

Katedra w Chartres była jako pierwsza we Francji poświęcona Najświętszej Dziewicy. W średniowieczu co roku odbywały się tu cztery wielkie odpusty, na które ściągały tłumy pielgrzymów.

W 1979 roku katedra została wpisana na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.

Źródło: Archidiecezja Krakowska, Wikipedia