Gra w piłkę siatkową – historia, zalety dla zdrowia

Krótka historia gry w piłkę siatkową

            Jej twórcą był William George Morgan (1870 – 1942), amerykański nauczyciel wychowania fizycznego ze szkoły w Holyoke w stanie Massachusetts w USA. 9 lutego 1895 roku w tej placówce oświatowej, odbył się premierowy pokaz nowej dyscypliny sportu. Bardzo ważne było utworzenie Międzynarodowej Federacji Piłki Siatkowej (FIVB) w dniach od 18 do 20 kwietnia 1947 roku, w czasie obrad Kongresu w Paryżu. Wśród 14 krajów założycielskich znalazła się także Polska. W 1949 roku zorganizowane zostały pierwsze mistrzostwa świata mężczyzn, zaś w 1952 roku odbyły się mistrzostwa świata kobiet. Z kolei mistrzostwa Europy mężczyzn wprowadzono w 1948 roku, natomiast kobiet rok później tj. w 1949 roku. Jako dyscyplina olimpijska zarówno kobiet, jak i mężczyzn, weszła w życie w 1964 roku, podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio.

Gra w piłkę siatkową w Polsce

            Pierwszy mecz pokazowy rozegrano w 1919 roku w Warszawie. W 1920 roku odbył się turniej drużyn szkolnych. 9 lat później miały miejsce pierwsze mistrzostwa Polski. Istotne dla siatkówki było założenie Polskiego Związku Piłki Siatkowej (PZPS) 30 czerwca 1957 roku, podczas Krajowej Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej Piłki Siatkowej. Reprezentacja polskich siatkarek 14 lutego 1948 roku rozegrała pierwszy mecz w Warszawie, wygrywając z byłą Czechosłowacją 3:1, zaś siatkarze zadebiutowali 28 lutego tego samego roku, także w naszej stolicy i przegrali z Czechosłowacją 2:3. Polscy siatkarze zdobyli trzykrotnie tytuł mistrzów świata – w 1974 roku w Meksyku, w 2014 roku w Polsce, w 2018 roku we Włoszech i w Bułgarii; złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich Piłki Siatkowej w Montrealu w 1976 roku. Reprezentacja polskich siatkarek uzyskała 3 medale mistrzostw świata – srebrny w 1952 roku, brązowy w 1956 i w 1962 roku; 11 medali w rozgrywkach mistrzostw Europy – złoty w 2003 i 2005 roku, srebrny w latach: 1950, 1951, 1963, 1967; brązowy w latach: 1949, 1955, 1958, 1971, 2009 oraz dwa razy medale brązowe na igrzyskach olimpijskich w 1964 i w 1968 roku.

            W siatkówkę może grać każdy, klasycznie w halach lub na otwartych boiskach; na plaży, na piaszczystych boiskach, na siedząco, przy czym ta forma gry szczególnie przeznaczona jest dla osób niepełnosprawnych, ale jest też uprawiana przez siatkarzy pełnosprawnych.

Zalety gry w piłkę siatkową:

• wzmacnia wydolność sercowo-naczyniową, oddechową,
• świetnie wpływa na pracę mózgu,
• zwiększa siłę, wytrzymałość, elastyczność mięśni szczególnie ud, łydek, pośladków, również górnych części ciała,
• poprawia zwinność, skoczność, ogólną odporność organizmu,
• zmniejsza stres, lęki, napięcia nerwowe,
• pozwala spalić od 500 do nawet 800 kalorii,
• poprawia koncentrację, koordynację i szybkość,
• przyśpiesza czas reakcji,
• kształtuje charakter,
• pobudza motywację do działania,
• wzmacnia wiarę w siebie i w swoje możliwości,
• znacznie poprawia nastrój, jakość życia,
• sprzyja nawiązywaniu nowych znajomości,
• uczy współpracy w grze zespołowej, komunikowania się między zawodnikami, wspierania się wzajemnego, rozwiązywania problemów na boisku, ale także poza nim, dyscypliny, odpowiedzialności.

            Zatem gra w piłkę siatkową ma wiele zalet, poprawia kondycję, samopoczucie, znacząco wpływa na zdrowie. Gracze są praktycznie cały czas w ruchu, który jest samym zdrowiem. To wspaniały relaks i przyjemne spędzenie wolnego czasu wśród rodziny, przyjaciół, znajomych, mogących z siebie utworzyć zespoły do grania i świetnie się bawić.

Kazimierz Surzyn