Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

niedziela, 14 maj 2017 17:08

OBJAWIENIA FATIMSKIE STAŁY SIĘ RZECZYWISTOŚCIĄ

Ojciec Święty Jan Paweł II, trzy miesiące po zamachu na jego życie, 15 sierpnia 1981 roku, do zebranego tłumu na placu św. Piotra w Rzymie powiedział: „Stałem się na nowo dłużnikiem Najświętszej Dziewicy i wszystkich świętych Patronów. Czyż mogę zapomnieć, że wydarzenie na placu św. Piotra miało miejsce w tym dniu (13 maja) i o tej godzinie, kiedy od sześćdziesięciu z górą lat wspomina się w portugalskiej Fatimie pierwsze pojawienie się Matki Chrystusa ubogim wiejskim dzieciom? Wszak we wszystkim, co mnie w tym właśnie dniu spotkało, odczułem ową niezwykłą macierzyńską troskę i opiekę, która okazała się mocniejsza od śmiercionośnej kuli”.

 

            Papież przebaczył zamachowcy Ali Agcy. odwiedził go też w rzymskim więzieniu Rebibbia. W czasie rozmowy z naszym umiłowanym Janem Pawłem II zamachowiec nie mógł pojąć: Dlaczego Papież żyje?, przecież wszystko było dokładnie zaplanowane i przeprowadzone. Ojciec Święty wspomniał: „Na Boże Narodzenie 1983 roku odwiedziłem zamachowca w więzieniu. Długo ze sobą rozmawialiśmy. Ali Agca jest, jak wszyscy mówią, zawodowym zabójcą (...). W ciągu całej rozmowy było jasne, że Alemu Agcy nie dawało spokoju pytanie: Jak się to stało, że zamach się nie powiódł? (...). Ali Agca - jak mu się wydaje - zrozumiał, że ponad jego władzą, władzą strzelania i zabijania, jest jakaś potęga wyższa. Zaczął więc jej poszukiwać. Życzę mu, aby ją znalazł”.

            Ojciec Święty Jan Paweł II 13 maja 1982 roku, a więc w pierwszą rocznicę zamachu na jego życie pojechał do Fatimy, by podziękować Matce Bożej za ocalenie. Mówił wtedy: „Daty te (13.05. 1917 r. i 13.05.1981 r.) spotkały się ze sobą w taki sposób, że musiałem odczuć, iż jestem tutaj przedziwnie wezwany. I oto dzisiaj przybywam. Przybywam po to, ażeby w tym miejscu podziękować Bożej Opatrzności (...). Jedna ręka wymierzyła broń, a druga zmieniła kierunek kuli (...)”. Papież z żalem i bólem w sercu powiedział także, że „wezwanie do pokuty, nawrócenia, modlitwy, nie spotkało się i nie spotyka, z takim przyjęciem, jak powinno. O, Serce Niepokalane, pomóż nam przezwyciężyć grozę zła, która ciąży nad ludzkością i zamyka drogi ku przyszłości”.

            Jan Paweł II pisał: „A cóż powiedzieć o trojgu portugalskich dzieciach z Fatimy, które nagle w przeddzień wybuchu rewolucji październikowej, usłyszały, że „Rosja się nawróci”, że „na końcu moje Serce zwycięży” (...). Tego nie mogły one wymyślić. Nie znały na tyle historii (...), a jeszcze mniej orientowały sie w ruchach społecznych i w rozwoju ideologii. A jednak to właśnie się stało, co zapowiedziały (...), może na to był potrzebny zamach na placu św. Piotra, ażeby to wszystko stało sie przejrzyste i zrozumiałe”.

            Matka Boża Fatimska prosiła w 1917 roku, aby Ojciec Święty zawierzył Jej cały świat i Rosję. 12 lat później prośbę tę ponowiła w czasie objawienia się siostrze Łucji w Tuy. Papież Jan Paweł II, 25 marca 1984 roku, na placu św. Piotra w Rzymie, w obecności przywiezionej z Fatimy figury Matki Bożej, wypełnił Jej prośbę. Ojciec Święty wówczas powiedział: „Zawierzając Ci, o Matko, świat, wszystkich ludzi i wszystkie ludy (...) składam je w Twym macierzyńskim Sercu”. Jan Paweł II wręczył też wtedy biskupowi z Fatimy pocisk wyjęty z jego ciała i polecił, aby zawiózł go do Fatimy i złożył w sanktuarium, jako wotum wdzięczności Matce Bożej, za uratowanie życia. Pocisk ów umieszczono później w koronie figury Matki Bożej Fatimskiej. W tym miejscu trzeba przypomnieć, że Papież przebywając 19 czerwca 1983 roku na Jasnej Górze, zostawił tam przestrzelony pas swojej sutanny, który miał założony w czasie zamachu.

            Należy także z wielką siłą podkreślić, iż niedługo po akcie oddania świata i Rosji Maryi, nastąpił upadek Związku Radzieckiego. Nasza Ojczyzna i wiele innych krajów satelickich tego państwa odzyskało niepodległość. Wierzącym przywrócono prawo do praktykowania religii. W samym Związku Radzieckim i w innych państwach europejskich w 1989 roku i później przeprowadzono reformy demokratyczne. W Europie Wschodniej obserwowaliśmy upadek mocno szerzącego się wcześniej ateizmu. To co Matka Boża zapowiedziała w objawieniach w Fatimie stało się rzeczywistością. My wszyscy jesteśmy świadkami tego cudu Madonny.

            Nie oznacza to jednak, że ataki na Kościół i chrześcijan oraz związane z nimi cierpienia całkowicie ustały. Dziś, we współczesnym świecie, ciągle jeszcze mają one miejsce. Dlatego wypowiedziane przez Matkę Bożą w 1917 roku wezwanie do nawrócenia i pokuty nadal jest aktualne.

            Papież Jan Paweł II prosił Matkę Bożą: „Pomóż nam przezwyciężyć grozę zła, które tak łatwo zakorzenia się w sercach współczesnych ludzi - zła, które w swych niewymiernych skutkach ciąży nad naszą współczesnością (...)”.

 

                                                                                                        Kazimierz Surzyn

 

 

Źródła:

1. Andrzej Nowak, Karol Wojtyła - Jan Paweł II, Kronika życia i pontyfikatu, Kraków 2005.

2. Jan Paweł II, Przekroczyć próg nadziei, Włochy 1994.

3. Miłujcie się nr 3/2005.

4. Tad Szulc, Jan Paweł II, Warszawa 1996.

5. Antonio A. Borelli, Fatima, Orędzie tragedii czy nadziei?, Kraków, wydanie X.

Home Top of Page